Sözlükte "eğilmek" anlamına gelen rükû' terimi, İslam dininde namazın önemli bir bölümünü teşkil eden fiziksel bir hareketi ifade eder. Fıkıh terimi olarak, namazda kıraatin tamamlandığı noktada baş ve sırtın düz bir yüzey oluşturacak şekilde öne eğilmesini ve ellerin dizlere ulaşmasını belirtir. Rükû, namazın şekil yapısında ayakta duruşun (kıyam) ardından gelen ikinci pozisyondur ve secdeye geçmeden önce gerçekleştirilir.
Allah'ın yüceliği karşısında kulun acizliğini ve alçakgönüllülüğünü ifade eden bu eğilme, namazın rükünlerinden ve zorunlu kısımlarındandır. Rükû sırasında "Sübhâne rabbiyel azîm" ifadesiyle Allah'ın büyüklüğü anılır. Namazın her rekâtında tekrarlanan rükû, Müslümanın Allah'a olan saygısını ve teslimiyetini simgeler.
Namaz kılarken, özellikle anında, kullanılan en önemli ifade "Sübhane Rabbiyel Azim"dir. "Yüce Rabbimi her türlü eksiklikten tenzih ederim" anlamına gelir. Müslümanlar rüku pozisyonunda, yani belden eğilmiş halde en az üç kez "Sübhane Rabbiyel Azim" diyerek Allah'ın büyüklüğünü ve yüceliğini zikrederler.
"En güzel isimler Allah'ındır. O isimlerle ona dua edin." (Â'raf, 7/180) ayeti bize Allah'ı en güzel isimleriyle anmamız gerektiğini hatırlatır. Namazda önemli bir zikir olan "Sübhane rabbiyel azim" ifadesi, rüku pozisyonunda söylenir ve Allah'ı yüceliğiyle anarız.
Peygamberimize gelen ilk ilâhi emirlerden biri, "Ve rabbeke fe kebbir..." (Müddessir, 74/4) ayetiyle Rabbimizi tekbirle anmamız emredilmiştir. Bu sebeple namaza "Allahü Ekber" diyerek başlar, içinde O'na en güzel isimleriyle dua ederiz.
Sübhane Rabbiyel Azim Namazda Nerede ve Kaç Defa Söylenir? sorusunun cevabı şudur: Namaz kıraatinden sonra "Allahü Ekber" diyerek rükua eğilinir. Rükuda iken en az üç defa "Sübhane Rabbiye'l-Azim" denir.