Halk arasında Hz. Süleyman (a.s.) döneminde meydana gelen kuraklık sırasında bir karıncanın yağmur istemek için dua ettiğine inanılır ve bu nedenle "karınca duası" olarak adlandırılan dua, güvenilir hadis kaynaklarında yer almamaktadır. Anadolu halk kültüründe özellikle kuraklık dönemlerinde ve yağmur duası ritüellerinde sıkça başvurulan manevi bir araç olarak bilinmektedir. Rivayete göre, Hz. Süleyman'ın hükümdarlığı sırasında şiddetli bir kuraklık yaşanmış ve tüm canlılar susuzluktan büyük bir sıkıntıya düşmüştür. Küçük bir karınca, Allah'a içten bir şekilde dua ederek yağmur talep etmiş ve bu isteği yerine getirilmiştir. Toplumsal inançlarda bereket getirdiği ve doğa olaylarını etkilediği düşünülen dua, kuşaklar boyunca aktarılmıştır. Ancak İslami kaynaklar açısından incelendiğinde, duanın Hz. Süleyman dönemine ait olduğunu kanıtlayan güvenilir bir kayıt mevcut değildir. Yine de, halk inancında ve kültürel geleneklerde önemli bir yer tutmaya devam etmektedir.
اللَّهُمَّ يَا رَبَّ جِبْرَائِيلَ وَمِيكَائِيلَ وَإِسْرَافِيلَ وَعَزْرَائِيلَ وَإِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ، وَمُنْزِلَ الْبَرَكَاتِ وَالتَّوْرَاةِ وَالزَّبُورِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْفُرْقَانِ.
وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ.
لَا إِلٰهَ إِلَّا اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ الْمُبِينُ.
مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ صَادِقُ الْوَعْدِ الْأَمِينُ.
يَا رَبِّ، يَا رَبِّ، يَا حَيُّ، يَا قَيُّومُ، يَا ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ.
أَسْأَلُكَ يَا رَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ أَنْ تَرْزُقَنِي رِزْقًا حَلَالًا طَيِّبًا بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.
يَمْلِيحَا، مَكْسَلِينَ، مِسْلِينَا، مَرْنُوشْ، دَبَرْنُوشْ، شَازَنُوشْ، كَفَتَطَيُّوشْ، قِطْمِيرْ.
Allahümme ya Rabbi Cebrâîle ve Mîkâile ve İsrâfile ve Azrâile ve İbrahime ve İsmaile ve İshaka ve Yakube ve münzilel berakâti vet Tevrâti vez-Zebûri vel İncili vel Furkan. Ve lâ havle ve lâ kuvvete illa billahil aliyyil azim. Lâ ilâhe illallahül melikül hakkul mübin. Muhammedü-Resülüllahi sadikul va’dil emin. Ya Rabbi, Ya Rabbi, Ya Hayyu, Ya Kayyum, Ya zel Celali vel İkram. Es’elüke ya Rabbel arşil azimi en yerzükani rizkan halalen tayyiben birahmetike ya erhamer Rahimin. Yemliha, Mekseline, Mislina, Mernüş, Debernüş, Şazenüş, Kefetatayyuş, Kıtmîr.
Allah’ım! Cebrâil’in, Mikâil’in, İsrâfil’in, Azrâil’in, İbrâhim’in, İsmâil’in, İshak’ın ve Yakub’un Rabbi olan Allah’ım!
Bereketleri, Tevrat’ı, Zebur’u, İncil’i ve Furkan’ı (Kur’an’ı) indiren sensin.
Güç ve kuvvet ancak yüce ve azametli Allah’tandır.
Gerçek, apaçık hükümdar olan Allah’tan başka ilah yoktur.
Muhammed, Allah’ın elçisidir; sözünde doğru ve güvenilirdir.
Ey Rabbim! Ey Rabbim! Ey diri olan, her şeyi ayakta tutan! Ey celal ve ikram sahibi!
Ey yüce Arş’ın Rabbi! Senden, bana helâl ve temiz bir rızık vermeni rahmetinle niyaz ederim, ey merhametlilerin en merhametlisi!
Yemliha, Mekselina, Mislina, Mernüş, Debernüş, Şazenüş, Kefetatayyuş ve Kıtmîr.
(Ashab-ı Kehf ve köpeklerinin isimleridir.)